Складанне па карціне В. Хабарава «Партрэт Мілыя» 7 клас

В. Хабаров - гэта знакаміты савецкі мастак. Многія даследчыкі лічаць яго адным з лепшых партрэтыстаў. Мастак - сапраўдны майстар сваёй справы. Дзякуючы карцінам гэтага мастака мы можам даведацца, як жылі людзі ў нейкі пэўны час, чым яны захапляліся. У 1970 годзе Хабараў пазнаёміў гледачоў з яшчэ адным мастацкім творам, якое называецца «Партрэт Мілыя». Эпоха сямідзесятых гадоў нам яшчэ блізкая і знаёмая, але ўсё ж мы ўжо бачым адрозненні з сённяшнім днём. Паглядзіце, на карціне намаляваная дзяўчына, якая трымае ў руках кнігу. Відаць, што дзяўчына захоплена чытаннем. А нам, на жаль, сёння больш звыкла бачыць маладое пакаленне, у руках у якіх тэлефоны, планшэты.

Цэнтральнае месца на палатне цалкам прысвечана вобразу дзяўчыны, якую клічуць Міла. Дзяўчына камфортна размясціць у крэсле. Увага Мілыя цалкам занята кнігай, яна глядзіць у яе захоплена, з цікавасцю. Відаць, што чытанне кнігі дастаўляе ёй задавальненне.

На думку крытыкаў, кампазіцыя ўсёй карціны прамалявана правільна. Такую выснову можна зрабіць і па прамавугольнай форме палатна, і па крэсле сіняга колеру, у якім сядзіць дзяўчынка са светлымі валасамі. На першы погляд здаецца, што яе пастава нязручная. Але гэта - задумка аўтара. Так ён перадае нам зацікаўленасць дзяўчыны ў чытанні. Міла сядзіць у крэсле цалкам, падціснуўшы ногі.

Карціна атрымалася хатняй, утульнай і гарманічнай. Такое ўражанне складаецца ад намаляванага свяцільні і светлых шпалер ружовага колеру. Магчыма, што гэта пакой дзяўчыны. Паглядзіце, побач на падлозе ляжаць канькі, а гэта значыць, што Міла захапляецца не толькі чытаннем кніг, але яшчэ і спортам. Яе можна называць ўсебакова развіты.

Разглядаючы карціну, мне падалося, што за акном зіма. Напэўна, дзяўчына толькі што вярнулася з катка і адразу ўзяўся за любімы занятак. Карціна мне спадабалася. Дзякуючы ёй можна даведацца, чым было зацікаўленае пакаленне нашых бацькоў.

Складанне »Партрэт Мілыя - Хабараў» складанне па карціне В. Хабарава «Партрэт Мілыя» 7 клас

Складанне па карціне Хабарава Партрэт Мілыя

Шукайце сінонімы на sinonim.org, каб сачыненне не супадала з тым, што ў інтэрнэце. Націсніце 2 разы на любое слова ў тэксце.

Многія мастакі малявалі партрэты. Хтосьці выбіраў у якасці мадэлі вядомых людзей свайго часу, а іншыя проста прасілі пазіраваць выпадковых мінакоў, але каштоўнасць любога партрэта для нашчадкаў вельмі вялікая. Скрозь партрэты мы бачым наша мінулае, далёкае і блізкае, якое набліжаецца - і становіцца родным і зразумелым.

Даволі цікавай здаецца карціна Хабарава «Партрэт Мілыя». На карціне намаляваная звычайная дзяўчынка, якая захоплена чытае кнігу. Працэс цалкам паглынуў усю ўвагу Мілыя, таму яна забралася ў крэсла з нагамі. Побач з крэслам нядбайна ляжаць канькі, што гаворыць аб тым, што дзяўчынка нядаўна вярнулася з прагулкі. Яна толькі паспела расстацца з канькамі - і адразу ж села за любімую кнігу. Зверху над крэслам вісіць невялікая лямпа, якая асвятляе лёгкімі прамянямі кніжку.

Мастак намаляваў дзяўчынку больш светлымі фарбамі, а вось навакольныя прадметы пастараўся вылучыць цёмным. Гэты прыём дапамагае яшчэ паўней перадаць жаласлівасць Мілыя, яе безабароннасць.

Карціна вельмі спадабалася мне сваёй арыгінальнасцю, але вось дзяўчынка з кнігай у руках - гэта ўжо экзотыка. Сёння мы часцей чытаем кнігі на маніторы, таму звычайная кніжка крыху ўражвае.

На карціне В.Хабарова «Партрэт Мілыя» намаляваная якая чытае дзяўчынка. Міла сядзіць у крэсле, падабраўшы ногі, і з цікавасцю глядзіць у кнігу. Вгляд ў яе твар. Яно засяроджанае, задуменнае. Нос у чытачкі прыгожай формы. Вусны злёгку прыадчыненыя. Валасы русыя, рассыпаныя па плячах. Міла сядзіць у круглым сінім крэсле, ля якога ляжаць канькі. Верагодна, яна прыйшла з катка. Апранутая дзяўчынка ў белую футболку з жоўтымі і сінімі палоскамі на рукавах. Сінія штаны. Разгледзеўшы партрэт Мілыя, я адчула, як ёй цёпла і ўтульна дома. Несумненна, з ёй цікава сябрам, таму што яна начытаная дзяўчынка. Мне нават захацелася скласці пра яе верш:

Міла за дзень усё паспела,

Бо яна ў нас разумная:

Пасябравала з коткай Симой,

Пасядзела каля акна.

Патэлефанавала ўсім сяброўкам,

І ніколькі не стаміцца.

Дом прыбраць, зварыць абед,

Тату з мамай пачакаць.

Не забылася наша Міла

Кнігу ўзяць і пачытаць.

(Складанне па карціне напісала вучаніца 7-га класа, руская мова).

Яшчэ адно складанне пра партрэт Мілыя (з дыялогам)

Адным нядзельным зімовым днём я зайшла ў госці да сваёй сяброўцы Мілі. Адкрыўшы дзверы ў яе пакой, я ўбачыла, што Міла сядзіць у незвычайнай позе. Я нават пэўны час міжволі застыла, разглядаючы сяброўку. Яна сядзела ў вялікім, зусім круглым, цёмна-сінім крэсле на чатырох драўляных ножках.

Побач з крэслам ляжалі фігурныя канькі Мілыя. На сцяне злева ад крэсла гарэла уключанае бра, і мяккі яго святло адбівалася ў начышчаным да бляску цёмна-карычневым партрэце пакоя, падаў на светла-жоўтыя сцены пакоя, аддаючы ёй цеплыню і ўтульнасць. Мілая, высокая і худзенькая дзяўчынка, у карычневых джынсах і белай футболцы, цалкам змяшчалася ў велізарным крэсле. Яна сядзела, сагнуўшы ногі ў каленях. На яе каленях ляжала адкрытая кніга, і Міла здавалася цалкам пагружанай ў чытанне. Яе светлыя валасы не былі зазвычай сабраны ў хвосцік, а свабодна клаліся на плечы. Твар Мілыя з тонкімі правільнымі рысамі было злёгку звернутая на права, у бок кнігі, а погляд вялікіх карых вачэй быў накіраванасць на разгорнутую старонку. Яна была настолькі паглынутая чытаннем, што нават не заўважыла майго прыходу. Мне здалося дзіўным тое, што Міла, звычайна рухомая і не ўмела доўга сядзець на адным месцы, цяпер быццам ўрасла ў крэсла і не заўважае нічога навокал. Мне стала вельмі цікава, што магло зацікавіць сяброўку ў гэтай кнізе, што яна нават не заўважае нічога навокал. Я павіталася з ёй: - Прывітанне, Міла! - А? Што? - яна выглядала так, як выглядае чалавек, якога абудзілі сярод ночы. Ніколі не бачыла, што б мая сяброўка настолькі глыбока сыходзіла ў сябе.

Міла зірнула на мяне, усміхнулася, адклала кнігу і сказала: - Прывітанне! Прабач, я крыху задумалася. Добра, што ты прыйшла. - Цікава, пра што ты задумалася, што не заўважаеш нічога вакол, калі не сакрэт, вядома. - Вядома, не сакрэт. Я прачытала верш А.С.Пушкіна «Цветок». У вершы адбіліся роздуму аўтара пра сэнс чалавечага жыцця, пра шчасце і любові, а таксама аб хуткаплынных часу. Кветка, знойдзены паэтам паміж старонак кнігі, уяўляе мне чалавечым жыццём. Я думаю, што чалавек, аб якім ідзе гаворка ў гэтым вершы, пражыў жыццё нездарма. І Міла прачытала мне радкі верша А.С.Пушкіна «Цветок». Я пагадзілася са сваёй сяброўкай, што гэта сапраўды добрае верш, і сказала, што прыгожых вершаў шмат. Рэшту дня мы правялі за чытаннем зборніка вершаў А.С.Пушкіна. гэты занятак апынулася вельмі займальным. Аляксандр Пушкін ЦВЕТОК Кветка засохлы, безуханный, Забыты ў кнізе бачу я; І вось ужо марай дзіўнай Душа напоўнілася мая: Дзе цвіў? калі? какой вясною? І доўга ль цвіў? І сарваны кім, Чужы, знаёмай Ці рукою?

І пакладзены сюды навошта? На памяць далікатнага ль пабачэння, Або расстання фатальны, Іль самотнага гулянні У цішы палёў, у цені лясной? І ці жывы той, і тая ці жывая? І сягоння дзе іх куток? Ці ўжо яны звялі, Як гэты невядомы кветка?

Калі старонка дапамагла, захавайце яе і падзяліцеся спасылкай з сябрамі:

Група з кучай карыснай інфармацыі (падпішыцеся, калі трэба будзе ЕГЭ або ОГЭ):